AMX <r...@b...cy> napisał(a):

> > Poprzez wytrzymałość materiału masz na myśli przekroczenie Rm (granicy
> > wytrzymałości na rozciąganie)? Bo coś mi tu nie gra...
>
> Zacznijmy od początku. Jest sobie pręt ściskany. Liczymy
> naprężenia w przekroju:
> s=N/A
> wychodzi np. s<Rm/2. Super, wytrzyma. Ale wzór na naprężenia przy
> ściskaniu jest ważny przy założeniu, że pręt jest prosty a
> odkształcenie pod wpływem obciążenia nie zmieni istotnie sił
> wewnętrznych.
>
> W przypadku ściskania, rzeczywistość nie chce dostosować się do
> tego założenia. Taki Euler pokazał, że istnieje wartość Ncr, taka
> że warunki równowagi (i wszelkie inne) będą spełnione zarówno w
> przypadku kiedy pręt pozostanie prosty, jak i w przypadku, kiedy
> pręt się wygnie. Od tego momentu rozwiązanie się rozdwaja
> (bifurkacja), równe dobrze może być jedno jak i drugie. Dla
> pierwszego dalej jest ważny wzór s=N/A. Dla drugiego pojawiają
> się momenty zginające i naprężenia należałoby liczyć jako s=N/A+M/W.
>
> *Najczęściej* naprężenie, przy uwzględnieniu występowania
> momentu, jest dużo wyższe niż bez niego i przekracza Rm. Jednak
> policzenie jego wartości wcale nie jest łatwe (tzw. zachowanie
> pokrytyczne) i z reguły w ogóle go nie liczymy.
>
> Wynika to głównie z tego, że nawet jeśli naprężenia nie
> przekroczą wytrzymałości, to i tak wyboczenie może być nie do
> zaakceptowania z innych względów. Wyobraź sobie, że przejeżdżasz
> przez most i pod wpływem obciążenia pojazdem podpory utraciły
> stateczność, wyginając się o 1m w bok (razem z jezdnią). Nawet
> jeśli nie jest to groźne dla nośności konstrukcji to niewielu
> kierowców miałoby na tyle silne nerwy aby przejechać po takim
> bujającym się moście.
>
> Stąd dla ściskania najczęściej formułuje się dwa (niezależne)
> warunki: naprężenia (te s=N/A) mniejsze od wytrzymałości oraz
> N<Ncr czyli nie zagraża konstrukcji wyboczenie.
>
> Ncr niekoniecznie jest eulerowskie, po prostu wartość przy której
> może zajść utrata stateczności.
>
> prostował wyboczenia
>
> AMX
>

Oki, rozpisałeś się :) Ale to są dla mnie logiczne rzeczy i nie za bardzo wiem
po co ten wykład :) Rozpisując się można jeszcze dodać imperfekcje, opisać
pręty statycznie wyznaczalne i niewyznaczalne, wpływ zamocowania itd. Mi
chodziło tylko o to, że warunek dla jakiego nastąpi wyboczenie będzie inny dla
stanu sprężystego i dla stanu plastycznego. I dlatego zainteresowałem się tym
Rm, ponieważ jeśli mówimy o wzorach Eulera to tylko w zakresie Hooka. Więc
moim zdaniem wzór na siłę krytyczną wg Eulera można stosować tylko jeśli
naprężenia będą poniżej Re (granicy plastyczności), bo jak już przekroczymy
re, to najłatwiej chyba posłużyć się empirycznymi wzorami na naprężenia
krytyczne przy których nastąpi wyboczenie (np. wzory Tetmajera).

P.S. moment w trakcie wyboczenia pręta możesz obliczyć :) Wzór na siłę
krytyczną przecież wyprowadzasz z równania drugiego rzędu linii ugięcia,
znając warunki brzegowe: EJy"=-Mg. Zaś pokrytyczne rozważania pręta zostawię
sobie na jesienny wieczór :) na dzień dzisiejszy nie pamiętam wzorków :D

A może ktoś coś napisze o wyboczeniu powłok?

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/