Pan Piotr Gałka napisał:

>> Albo kopiując pliki JPG z aparatu do komputera. Tam też są jakieś
>> nagłówki.
>
> To jest inna sprawa. Dopóki jakiś program robi sobie (czy innym) jakiś
> plik - nie wnikam. Ale jakbym miał go "ręcznie" modyfikować to musiałbym
> rozumieć wszystko. Jakbym miał bibliotekę, która wczytuje mi jpg,
> pozwala grzebać w jego pikslach, a potem zapisać to też bym nie wnikał w
> format.

Dzisiaj w praktyce zawsze tak to wygląda, i to od dawna. Nikt z grzebiących
w pikselach nie zastanawia się nad formatem, w jakim to będzie zapisane.
Odczyta JPG, dostanie czystą bitmapę, pogrzbie sobie - i myk, każe zapisać
w JPG, PNG, TIF czy co tam chce. Nikomu się nie chce wnikać w formaty.

> Wątek powstał bo chciałem dowiedzieć się o programach do generowania
> (z równań) wektorowej grafiki (jak najbardziej związanej z elektroniką)
> bez wnikania w format pliku. Jak zapytałem, to nie miałem bladego pojęcia
> że ten plik graficzny okaże się plikiem tekstowym. Dla mnie szok.

Dltego warto czasem zadać takie pytanie. Można przeżyć miłe zaskoczenie
i czegoś się dowiedzieć. Ale będę bezlitosny: pliki grafik bitmapowych
też bywają plikami tekstowymi. I to własnie najstarsze, najdłużej używane
formaty takie są. Na przykład plik XPM może wyglądać tak (pierwszy, jaki
mi się wylosował na dysku, to naprawdę jest jeszcze w użyciu):

/* XPM */
static char * 3d7_xpm[] = {
"18 18 2 1",
" c None",
". c #000000",
" ",
" ",
" ",
" ",
" ........... ",
" .. . ",
" .. . ",
" .. . ",
" .. . ",
" .. . ",
" .. . ",
" .. . ",
" ... ",
" .. ",
" . ",
" ",
" ",
" "};

Albo PBM (plik wyjęty ze źródeł kernela Linuksa, całkiem współczesny):

P1
# Standard black and white Linux logo
80 80
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
# resztę wycinam, bo nudna.

Jest jeszcze PGM, PPM i może o czymś zapomniałem. Każdy uniksowy
program graficzny otwiera te formaty (jeśli autor złośliwnie nie
zablokował takiej możliwości), więc obrazki można sobie tworzyć
edytorem tekstowym i zapisać je potem choćby jako JPG.

>> tak jak można robić notatki w Exelu i kolorować je na źółto,
>> zielono i czerwono -- też bez analizy budowy pliku XLS.
>
> To jest ta sytuacja, gdy jakiś program robi sobie dla siebie
> jakiś plik - nie wnikam.

A mnie się już zdarzyło dłubać w plikach MS Office otwierając zipy
i edytując wewnętrzne iksemele. Co więcej, napisałem kiedyś skrypt,
który wsadowo poprawiał coś w całym tabunie plików. I oszczędził
dziesiątki dupogodzin operatora Excela.

>> Zrozumieć watro to, co się samemu dodaje.
> Pracuję nad tym aby się przełamać :).

Jasne! lepiej niż się załamać!

>> Ale chyba nie muszę wyjaśniać co znaczy które
>> słowo w poleceniu "polyline".
>
> Nie musisz, ale jakbyś mi tego nie napisał i miałbym (bez czytania
> instrukcji!) po zajrzeniu do tego pliku sam dopisać mój wykres to
> użyłbym wielu <line ...
>
> Przekonałeś mnie. Mój wykres zrobię generując sobie bardzo długą (ze
> względu na te ostre załamania wykresu) serię punktów dla polyline
> (chyba, że znajdę jakieś polecenie malowania krzywych to wtedy zacznę
> od wyliczania tych punktów załamań i miedzy nimi za pomocą krzywych).
> Wykres ma w sumie jeden parametr, ale od niego zależy rozpiętość w
> pionie wykresu.

Są polecenia rysowania krzywych Beziera. Ale nie wiem czy to właściwa
droga w tym przypadku.

> Tak będzie szybciej. A Asymptote i Gnuplot odłożę sobie na "Święty
> Nigdy" - mam inne, pilniejsze rzeczy do douczenia się.

Gnuplota bym nie odpuszczał. To tradycyjne oldskulowe narzędzie, które
z naprędce wyplutych z jakiegoś programu dwóch kolumn liczb opisujących
punkty wykresu robi przyzwoity wykres, dobierając przy tym wszystko co
da się automatycznie dobrać. I wywołuje się to w jednej krótkiej linijce
poleceń. Chyba podawałem jakiś przykład (z pamięci, więc nie ręczę za
całkowitą poprawność). Ludzie od trzydziestu albo więcej lat to robią,
zawsze tak samo, i są zadowoleni. Chociaż ostatnio takie pozyskane
jakbądź dane pomiarowe oglądam firefoksem z javascriptu (wektorowo).
W razie czego służę skleconym szybko, ale użytecznym systemem bojowym.
W myszowaty sposób pokazuje wartości w punktach, pozwala powiększać
wykres, a kod zajmuje może kilkanaście linijek (plus biblioteka).

--
Jarek