On Sat, 4 Oct 2014 15:25:04 -0700 (PDT), s...@g...com wrote:

>.. i do tego programowanie wielowątkowe. Ja tu czegoś nie rozumiem.
>Weźmy na przykład program do obliczenia sumy liczb od 1 do N. Ot, zwykły ciąg
arytmetyczny S(N)=N*(N+1)/2. Zakładając, że wzoru nie znamy, zlecamy to kompowi. Soft
jest banalny:
>
>s:=0;
> for i:=0 to N do
> begin
> s:=s+1;
> end;
>
>Powyższe jest nasmarowane w Pascalu, którego składnia jest podobna do C, ino jest to
bardziej czytelne. Nie w tym rzecz.. Rozbijmy to na 2 wątki:
>
>1)
> s1:=0;
> for i:=0 to k do
> ...........
>..........
>2) s2:=0;
> for i:=k+1 do
> .............
>..............
>
>Wiasomo o co biega,no i na koniec s:=s1+s2. Czyli wykonujemy jak gdyby 2 programy na
2-ch różnych kompach, kompilator ładnie nam to rozdzielił i klawo jak cholera. No to
teraz skomplikujmy zagadnienie ciuta bardziej.. Chcemy policzyć sumę wyrazów
jakiegoś ciągu, którego wyrazy są zapisane w wektorze A[i] (i=0..N). Robimy zaś 2
wątki:
>
>1)
>s1:=0;
> for i:=0 to k do
> begin
> s1:=s1+A[i];
> end;
>
>2) s2:=0;
> for i:=k+1 to N do
> begin
> s2:=s2+A[i];
> end;
>
>s:=s1+s2. A co jeżeli elementy ciągu A[m] i A[n] są zapisane fizycznie w tej samej
kostce pamięci? Co w takiej sytuacji dają mi 2 rdzenie?
>

A o czyms takim jak "cache memory" slyszales? Poczytaj sobie cos o
architekturze procesora wielordzeniowego

A.L.