On 2011-05-11 22:48, Jarosław Sokołowski wrote:
> Jasne, bez "ręcznego zarządzania heapem" można napisać *wyłącznie* pętlę.

Nie. Bez zarzadzania systemowego nalezy za kazdym razem wynajdywać koło
na nowo. Programy pracujące w CP/M robiły dokładnie to - wynajdywały na
nowo: heap, gui, multitasking, user input, itd.

> A bez Amigi można *wyłącznie* kopiować z lewej na prawą i z prawej na
> lewą.

Tak, w MS-DOS. Mówimy o OS.

>> Zainteresuj się dodatkowo ile linijek kodu musiał dopisac kompilator
>> żeby niewidoczne problemy z segmentacją były rozwiązane w tle runtime.
>> Na ten przykład niech poleci normalizacja wskaźników. Rzecz nie
>> spotykana poza x86.

> Dlaczego mam się tym interesować?

Bo profesjonaliści interesują się takimi rzeczami.

> Po to mam kompilator, bym nie musiał
> grzebać w kodzie procesora.

Jesli *liczysz* to musisz mieć świadomość wielu rzeczy. W tym jaki kod
jest generowany. Przykro mi, ale musisz wiedzieć czy lepiej użyć float
czy double i czy w ogóle są szybsze od fixed-point.

> Skompilował, nie zużył więcej pamięci niż
> trzeba, więc na miskę elektronów zasłużył.

Pomijasz dużo innych aspektów.

> W praktyce to ta szybkość zależy bardziej od piszącego program (żeby
> użył odpowiedniego algorytmu) niż od optymalizacji kodu mikroprocesora.

W praktyce kończą się optymalizacje wysokopoziomowe i pozostaje zejście
do kodu. Mozna ugrać sporo bo kompilatory nie sa perfekcyjne, a wtedy
tym bardziej nie były.

> A w teorii zwiększanie liczby rejestrów (liczby niewielkiej, skończonej,
> rosnącej liniowo) nie może być receptą na złożoność algorytmów.

Nadmiarowy kod obsługujący segmentację i swapowanie rejestrów jest
zbedny gdyby procesor nie był projektowany przez merketoidów.