W dniu 2012-04-01 20:53, M.M. pisze:
> bartekltg<b...@g...com> napisał(a):
>
>> W dniu 2012-04-01 19:37, M.M. pisze:
>>
>>> W oryginalnym kodzie mam coś innego. Mam dane zero-jedynkowe i buduję z nic
>> h
>>> układ równań normalnych. Dane mam upakowane. Upakowanie polega
>>> na tym Ĺźe zamiast zer i jedynek trzymam numery pozycji na ktĂłrych
>>> są jedynki. Dane są trudne, mają znamiona funkcji losowej, dlatego
>>
>> Jedna ze standardowych metod zapisu macierzy rzadkich,
>> dość rozsądnie.
>>
>>> w przykładzie dałem rand. Mniej/więcej coś takiego:
>>
>> Ale te indeksy jedynek trzymasz chyba posortowane
>> po długiej wspołrzednej dla każej 'krótkiej' osobno?
> Tak, są posortowane, akurat taką przyjemną cechę ma algorytm
> który te dane podaje na wyjściu. W przeciwnym razie druga
> pętla by musiała zaczynać się od j=0, a nie od j=i.
>
>>> for( int i=0 ; i<N ; i++ )
>>> for( int j=i ; j<N ; j++ )
>>> macierz[ jedynki[i] * rozmiar_wiersza + jedynki[j] ] ++;
>>
>>
>> 'Macierz' to juĹź ta X^t X?
>> Oznaczenia
>> http://en.wikipedia.org/wiki/Numerical_methods_for_l
inear_least_squares#The_gen
>> eral_problem
>>
>>
>> A skompresowane za pomocą indeksów jest samo X?
> Hmmm a co jeszcze można skompresować w ten sposób w zadaniu
> najmniejszych kwadratów?
>
>> Coś tu jest nie tak;)
> W sumie mogę jeszcze wrzucić do innego środowiska i sprawdzić czy
> da te same wyniki. Ale na wyrywki sprawdzałem i było ok. Podejrzewasz
> jakiś błąd optymalizacyjny? Jest szybszy algorytm do zbudowania układu
> równań normalnych?

Trochę skromnie to opisałeś i nie do koca widzę, jak to robisz.

Jak dokładnie zapisujesz X i ma m*n. jedynki[] to tablica
z którymi pozycjami?

pzdr
bartekltg