On Sat, 12 Mar 2011, MC wrote:

> Użytkownik "Radosław Sokół" <r...@m...com.pl> napisał
[...]
>> Owszem, tylko że większość uznaje, że redukcja dotknęła
>> mnemoników ("zlikwidowano skomplikowane rozkazy, są tylko
>> najprostsze")
[...]

Ja jestem w tej większości :>

>> a nie konkretnych kodów rozkazów (których
>> faktycznie jest o niebo mniej właśnie z racji braku koniecz-
>> ności kodowania w rozkazie informacji o operandzie).

To jest kolejny element. *Kolejny*, nie pierwszy. Patrz niżej.

> Dla mnie to rozróżnienie jest mocno akademickie. Przecież i tak np. operacji
> arytmetycznych nie wykonuje się w RAM-ie nawet jeśli istnieje taki rozkaz.
> Musi nastąpić pobranie, a po wykonaniu operacji - odesłanie.

Zgoda. Ale konstrukcyjnie różnica jest - w przypadku złożonych
metod adresowania odwołania musi "rozgryźć" elektronika procesora,
dekodując złożony rozkaz (a raczej jego pola bitowe), w przypadku
prymitywów - jest to zadanie dla kompilatora (z dołożeniem
w praktyce kawałkowi odpowiedzialnemu za optymalizację) plus
(jeśli w assemblerze) programisty.
Niemniej to jest "część druga".

Wracając do "sprawy CISC".
"typowy CISC", dajmy na to taki VAX, miał w architekturze takie
podstawowe :P rozkazy jak dzielenie wielomianów tudzież liczenie
CRC czy też "skok tablicowy" (niemal wprost implementację Fortranowego
"obliczane GOTO").
W tym świetle uznawanie x86 za CISC jest takie bardziej... marketingowe
właśnie, w nim jest więcej złozoności wynikłej z kompatybilności
wstecznej niż CISCa ;)

Fakt, że instrukcje mogły (w przykładowym VAXie) wskazywać
operandy na 3. poziomie wskaźników (z możliwością dodawania przesunięcia
jednocześnie na 2 poziomach, i to zarówno z rejestru jak i bezpośrednio!)
jest już IMO "dodatkowy", i tu się nieco rozmijam z Radkiem :)
(wersja o "złożoności adresowania" prowadzi do równie dużej różnicy
między "prawdziwym CISCem" typu VAXa a "uproszczonym CISCiem" w postaci
x86, trochę komplikacji zapewnia tylko fakt istnienia segmentacji w x86).

pzdr, Gotfryd