On 02/03/2011 17:17, A.L. wrote:
> On Wed, 2 Mar 2011 08:59:37 -0800 (PST), Andrzej Jarzabek
> <a...@g...com> wrote:
>>
>> Ale dlaczego uważasz, że jest głupi? Mądre by było tracenie czasu i
>> chodzenie na wszystkie możliwe interviews? Mądremu się wydaje, że jak
>> się będzie zgłaszał do każdego ogłoszenia, to w końcu znajdzie taką
>> pracę, gdzie go nie będą wykorzystywać i zarobi tyle, że nikt nie
>> będzie miał lepiej? Tylko głupi myśli, że to jednak mało prawdopodobne?
>
> Drogi Kolego, ja pare razy w zyciu szukalem pracy. Za kazdycm razem
> liczna wyslanych papierow nie byla mniejsza niz okolo 100, a nei
> wieksza niz okolo 400. Bywalo ze bylem na 3 interviews w tygodniu,
> przez 6 tygodni pod rzad. Pod koniec tego prodesy mialem na ogol z pol
> tuzina propozycji i dosyc dobry wybor

Ja też parę razy szukałem pracy. W szczególności zdarzało mi się szukać
pracy mając jeszcze pracę poprzednią. Gdybym wtedy miał przez 6 tygodni
jeździć na interview 3 razy w tygodniu, to by mi urlopu nie starczyło
(nie mówiąc o tym, czy by mi ten urlop dali w takim układzie).

> Zelazna zasada: nie ignorowac ZADNEJ propozycji interview. Bo nei
> wiadomo co sie moze naprawde wydarzyc,.

Teoretycznie możliwym jest nawet, że email od wdowy po afrykańskim
dyktatorze jest naprawdę od wdowy po afrykańskim dyktatorze i że można
zarobić na niej 20 megabaksów, ale powiedzmy sobie szczerze, że jest to
mało prawdopodobne.

> To tylko w POlsce tak jest ze "jak mi nie zaproponuja 4 zer to mi sie
> nei oplaca wstawac z tapczana". Nikt nikomu nic nei proponuje. Tzreba
> sobei wywalczyc.

Nie bardzo rozumiem, po co miałbym walczyć, jeśli gdzie indzieej mi
odpowiednią ilość zer proponują?

> Proces zatrudnienia to jednak co innego niz proces
> spzredawania/kupowanai worka cementu

Nie mówię, że nie. Ale w UK jakoś też to działa. Przy czym oczywiście
nie wszystko załatwia się przez publicznee ogłoszenia o pracę, więc są
sytuacje, kiedy temat widełek jest non sequitur.