W dniu 2012-07-26 11:18, Adam Przybyla pisze:
> Piotr Chamera <p...@p...onet.pl> wrote:
>> W dniu 2012-07-26 10:29, AK pisze:
>>> Użytkownik "Piotr Chamera" <p...@p...onet.pl> napisał:
>>>> (setq r
>>>> (let* ((a 8)
>>>> (b (+ a 7))
>>>> (c 12)
>>>> (d 2))
>>>> (* (+ a b) (- c d))))
...
>>>> A teraz może podaj odpowiednik tego kodu w Pythonie,
>>>> bo to poniżej to nie jest to samo:
>>>>
>>>> a = 8
>>>> b = a + 7
>>>> c = 12
>>>> d = 2
>>>> r = a + b * c + d
>>>
>>> A dlaczegoz to Kolega zgubil nawiasy i (pomylil znak, rozumiem ze typo) ?
>>> Przeciez to wbrew matematyce
>>> Winno byc: r = (a + b) * (c - d)
>>
>> oczywiście...
>> wklepałem to na szybko, żeby pokazać przykład, w którym
>> a,b,c,d są ,,globalne" - nie wiem, jak to zapisać w Pythonie tak, aby
>> nie były widoczne poza zasięgiem, w którym są potrzebne i żeby nadal
>> było czytelnie.
> ... wpakowac to do procedury;-) Z powazaniem
> Adam Przybyla

Rozumiem, że to są różne języki i pisze się w nich całkiem inaczej...
Pytam po prostu z ciekawości, bo AK podał jako przykład czegoś
trudnego (czy nieintuicyjnego) dla początkujących konstrukcję,
która nie ma chyba dokładnego odpowiednika w żadnym z popularniejszych
języków programowania a zinterpretowałem to tak, że AK uważa że w innym
języku (np. Pythonie, który został wymieniony wcześniej) będzie
to bardziej czytelne / intuicyjne.

Sam coś tam kiedyś liznąłem Pythona ale nie potrafię znaleźć
satysfakcjonującego odpowiednika, przy założeniu, że
po obliczeniu r z wykorzystaniem a,b,c,d chcemy pozostawić
tylko widoczność r.

można tak
>>> def wzor():
a = 8
b = a + 7
c = 12
d = 2
return (a + b) * (c - d)

>>> r = wzor()

co jednak zostawia nam w przestrzeni globalnej ,,wzor"



tak jak poniżej (co byłoby chyba najbliższym odpowiednikiem) się nie da
(chyba, że można jakoś zapisać ,,wielowyrażeniową" lambdę):

r = (lambda:
a = 8
b = a + 7
c = 12
d = 2
return (a + b) * (c - d))()