> struct CriticalSection{ CriticalSection() { cli(); } ~CriticalSection()
> { sei(); } };
>
> void foo()
> {
> CriticalSection cs;
> ...
> return UART_D;
> ...
> return UART_D;
> ...
> }
>
> w C:
>
> void foo()
> {
> cli();
> ...
> char temp = UART_D;
> sei();
> return temp;
> ...
> return UART_D; // <-- oops!
> ...
> }

Proszę mnie poprawić jeśli się mylę,
jednak spróbuję zrozumieć.
1) tak jak kolega JDX zauważył, dla foo powinien być typ char, gdyż RETURN
ma zwrócić wartość z RS-a.
2) I teraz w C (drugi przykład) jest problem, gdyż po przepisaniu do
zmiennej temp,
zostały ponownie włączone przerwania przez sei() (SEt Interrupt jak sądzę)
Wtedy temp zwróci wartość odczytaną z UART_D i jest "cool",
ale zwracając UART_D może być "klopsik", bo w międzyczasie mogło przyjść
inne przerwanie od RS'a i zmienić wartość rejestru UART_D (UART Data jak
sądzę)
3) W C++ jest na tyle wygodnie, że wystarczy wpisać (czy jak to się fachowo
nazywa w obiektowym języku programowania) na początu, że
to jest: CriticalSection cs;
I teraz wiadomo, że jak foo się skończy, to przerwania same się odblokują.

Czyli chodzi o to, że nie trzeba pamiętać gdzie włączyć sei(), a gdzie
wyłączyć cli() (CLear Interrupt jak sądzę)
tylko zapisać, że w foo() nie przejmujemy się przerwaniami, tylko robimy
swoje?

Przepraszam, jeśli coś pokiełbasiłem, ale mam wrażenie, że dyskutują sami
fachowcy,
a reszta przygląda się i podziwia :-)
--
-- .
pozdrawiam
Sylwester Łazar
http://www.alpro.pl Systemy elektroniczne.
http://www.rimu.pl -oprogramowanie do edycji schematów
i projektowania PCB.