> > Faktycznie koszmarek.
>
> Najgorsze jest to, że Stroustrup sam do czegoś takiego zachęcał.

Tak, była taka moda, żeby zamiast pisać jawne pętle, składać wszystko z funktorów i
algorytmów STL. To była głupia moda, na szczęście minęła.

> Na matematyce uczono mnie, żeby f(x) czytać jako "f od x" albo
> "wartośćć f w punkcie x". Nie uczono mnie, jak czytać [[_ ;; ;; _]]

Ja się programowania nie uczyłem na matematyce i nie szukam w matematyce odpowiedzi
na wszystkie programistyczne pytania. :-P

> > > Wątpliwości w dalszym ciągu wzbudza rola podkreślnika po argumencie
> > > po lewej stronie znaku ":=",
> >
> > To jest wzorzec, [...]
>
> Napisałem "wątpliwości", a nie "ciekawość" ;]

Akurat jedno i drugie leczy się tak samo, więc i tak musiałem odpowiedzieć. :-)

> > Bo to jest przypisanie.
>
> Może w Mathematice, ale nie w matematyce.

Każdy język programowania ma coś inaczej, niż w matematyce. Nikt nie robi z tego
problemu.

> To nie jest wciskanie ludziom kitu. Rekurencja w ogólności
> jest prostsza do zrozumienia dla ludzi.

Nie zgadzam się.

> Jeżeli spojrzeć na
> rzeczy, które dzieją się w logice, to praktycznie wszystkie
> podstawowe aksjomatyki mają charakter rekurencyjny,

Bo ktoś się uparł je tak definiować.
Poza tym, napisałem, że *w naturze* nie ma takich procesów. To, że w jakiejś
dziedzinie matematyki są takie definicje nie sprawia, że koncepcja rekurencji staje
się przez to naturalna.

> a bardzo
> wiele dowodów jest indukcyjnych.

To jest ciekawy przykład, ale do dyskusji. Indukcja działa na zasadzie "skoro dożyłem
do dzisiaj, to do jutra pewnie też dożyję" a to jest dla mnie domniemana iteracja w
sensie naturalnego procesu. Ale nie będę się upierał przy takiej filozofii. Tak czy
inaczej rekurencja w naturze nie występuje.

> Istnieje wiele zagadnień,
> na przykład w kombinatoryce i teorii języków,

Owszem. Nadal nie ma ich w naturze.

> Ja swoje stanowisko dotyczące C++ staram się jasno artykułować.
> W moim odczuciu to nie jest dobry język do formułowania myśli.

To jest dobry język do programowania komputerów w ich obecnej sprzętowej postaci. Być
może w przyszłości inne komputery będą miały inne optymalne dla nich języki. Nie mam
z tym żadnego problemu.

> W jakimś sensie jest to wartościowy eksperyment dla tych, którzy
> potrafią się uczyć na cudzych błędach, bo wydaje mi się, że
> nie ma błędu, którego projektanci C++ by nie popełnili.

Nie ma też sukcesu, którego by nie odnieśli.

W tym kontekście C++ jest podobny do angielskiego.

Stroustrup powiedział: są dwa rodzaje języków - te, które wszyscy krytykują i te,
których nikt nie używa.

> Jeżeli Twój stosunek do C++ jest równie sceptyczny, co mój,

Mój stosunek do C++ jest pragmatyczny. Jestem inżynierem. :-)

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com