On 02/06/2022 14:28, J.F wrote:
>> A po co te segmenty i w czym są lepsze w porównaiu gdy proces ma
>> najzwyczajniej pamięc RAM dla siebie, jak chce?
> Sprawa jest taka, ze program unixowy ma swój kod, powiedzmy ze stały,
> ma dane w pamieci, ktorych ilosc moze rosnac i ma stos, ktory tez moze
> rosnąc.

Stosy w typowych systemach operacyjnych są śmiesznie małe. Tak około
1000x mniej niż dostepna pamięć i raczej mało kto narzeka.

> I te dwa rosnące obszary stanowią problem, bo trzeba je jakos umiescic
> w pamieci.

Nie stanowią problemu, choć nie mogę wykluczyć, że bardzo źle napisany
program może marudzić. Shit happens.

> W dodatku Unix to system wielozadaniowy, wiec mamy wiele procesów,
> kazdy z apetytem na pamiec. I z pożądaną wzajemną ochroną.

To nie ma związku z segmentacją. Segmentacja to tylko dziadowski system
przełączania banków pamięci z 8-bit maszyn, zaszyty w procesorze. Tak,
troche przesadzam, ale prawdę mówiąc niewiele. Jak zerkniesz na to jakie
machnizmy były popluarne na Z80 i 6502 do ogarniania pamięcu >64k to
niebezpiecznie blisko koncepcji segmentacji wylądujesz. x86 zrobił to
tylko "lepiej" czyli skrajnie skomplikował proste zagadnienie adresacji
pamięci a potem dodawał w kolejnych wersjach procesorów coraz to nowsze
"usprawnienia w odpowiedzi na potrzeby rynku" które zakończyły się tym,
że obecnie z tego nikt nie korzysta, bo to guano, zaprojaktowanie
skrajnie bezmyślnie i psute iteracyjnie przez dziesięciolecia.

https://en.wikipedia.org/wiki/Memory_segmentation

[...]In a x86-64 architecture it is considered legacy and most
x86-64-based modern system software don't use memory segmentation.
Instead they handle programs and their data by utilizing memory-paging
which also serves as a way of memory protection.[...]

Czyli wyszło jak wykle, u Intela.

> Nowsze programy ładują jeszcze dynamicznie biblioteki, wiec trzeba
> wiecej nowego miejsca.

Bibliteki shared sa zazwyczaj kompilowane z kodem position independent
(sprawdzić, czy to nie zabawkowy Windows) i znowu, to nie ma związu z
segmentacją. Procesory bez segmentacji też ładuja te bibliteki w trybie
współdzielenia i też je dzielą. x86 się do tego nie nadaje z powodu
żałosnych problemów z kodem PI, ale już AMD64 tak.

Co zabawne, współdzielenie biblitek jest znacznie łatwiejsze w systemach
bez ochrony pamieci (Amiga OS). I było powszechne w latach 80 w
systemach bez MMU, co nie oznacza, że było rozsądne (fragmentacja była
problemem).