b...@s...pl pisze:

> Ja bym to przełożyć n apolski tak:
> "jacys amerykanie i hindusi ogłosili, że potrafią tak zaprojektowac
> strukturę miniaturyzowanych bramek że ich szumy nie będa ważąco wpływac na
> ich pracę" :)

Jakiś czas temu czytałem o całkowicie odmiennej koncepcji "urządzeń
logicznych" - chodziło o "bramki odwracalne" (?). Ogólna idea była taka
- w układach logicznych stany 0 i 1 różnią się energią, w przypadku
"normalnej" logiki - energia ta jest wyrażona różnicą napięć dla tych
stanów i ładunkiem zgromadzonym w pojemności (wejściowej?) bramki. Duża
różnica energii stanów oznacza że prawdopodobieństwo przekłamania na
skutek ruchów termicznych ładunków jest niskie (im większy "obszar
zabroniony" pomiędzy "1" a "0" tym mniejsza szansa że szumy spowodują
fałszywy odczyt stanu). Z drugiej strony w klasycznych układach
logicznych energia ta jest przy każdej zmianie stanu tracona - powodując
nagrzewanie układu. Ogranicza to górna częstotliwość przełączania -
dlatego właśnie szybie układy logiczne pracują na niskich napięciach i
są zbudowane z bardzo małych elementów - tyle że nie da się
miniaturyzować bez końca bo kiedy do zmiany stanu bramki wystarczy parę
elektronów na wyjściu mamy nie sygnał logiczny tylko szum. Richard
Feynman zaproponował nowy typ elementów logicznych opartych na zasadzie
maszyn odwracalnych (niestety - czytałem tylko wykład Feynamna, w którym
wspomina o tej idei - żadnych konkretów). Dodatkowo - tak skonstruowane
układy miały być odporne na szum - w przypadku niepożądanej zmiany stanu
przetwarzania zaczynało się od nowa, a dobierając energie stanów
logicznych można było wymieniać szybkość (duża energia, mało przekłamań,
układ szybko kończy obliczenia) na zużycie energii (mała energia, częste
przekłamania, układ wielokrotnie powtarza obliczenia zanim dojdzie do
końca). Feynman twierdził że z "odwracalnych" bramek można zbudować
odpowiednik każdego klasycznego układu logicznego wykorzystując tylko
nieco więcej elementów.
Szybki google na temat "feynman reversible logic" wyrzucił sporo trafień.
Z bardziej przyziemnych sposobów wykorzystania szumu - istnieją
przetworniki analog/cyfra w których do sygnału dodaje się szum w celu
zwiększenia dokładności pomiaru (ilości bitów). Zasada jest dość prosta,
powiedzmy że masz przetwornik 4bit, z progami na 0,1V,2V itd. (całkowite
volty). Próbujesz zmierzyć nim napięcie 1,38V - jeśli niema szumu na
wyjsciu zawsze jest wskazania 1V, teraz dodajemy szum, wskazanie zaczyna
skakać, czasami jest 1V, czasami 0V, a czasami nawet 3V. Wystarczy teraz
poobserwować wskazanie przez dłuższy czas i policzyć średnią. Im dłużej
obserwujemy - tym dokładniejszy wynik. A dlaczego szum a nie np.
sinusoidę? Bo np. czysty szum nie jest skorelowany z sygnałami z innych
źródeł, a w przypadku sinusoidy możemy mieć pecha i np. mierzyć
sinusoidę o minimalnie innej częstotliwości (i dostać na wyjściu piękne
zdudnienia)
Pozdrawiam
GRG