Poszukuję efektywnego algorytmu umożliwiającego wizualizację linii
łączących punkty o równym potencjale. Przykład: Wyobraźmy sobie mapę
temperatury w Polsce. Chcemy uzyskać izotermy w zakresie warunków
brzegowych.

Sposób rozumowania :
Ustalić wartość izolinii W_i i deltę, czyli jak bardzo dana wartość na
siatce może odbiegać od założonej i nadal będzie należeć do tej
izolinii.

1* Przeszukać siatkę w poszukiwaniu założonej wartości W_i +/- delta,
nie zamarkowanej. Jeśli znaleziono taką wartość, idź do 2*. Jeśli nie,
zakończ.
2* Po znalezieniu wartości W_i+/-delta, pozycję [x,y] danej wartości
zamarkować
3* Przeszukać otoczenie [x,y] w poszukiwaniu wartości w zakresie W_i
+/- delta nie biorąc pod uwagę wartości zamarkowanych. Jeśli w
otoczeniu brak punktów do zamarkowania, idź do 1*. Jeśli są, wróć do
2*.


Przyspieszenie działania i spadek rozdzielczości można uzyskać
dokonując przekształcenia tablicy.
1. Konwolucja uśredniająca
2. Zmniejszenie tablicy wartości n^2 razy (co n-ta wartość z rzędu
czytana co n-rzędów).
Deltę można zwiększyć, bo różnice wartości ulegną zwiększeniu o
maksymalnie ((dWart[x,y]/dx)*n) ^2+ ((dWart[x,y]/dy)*n)^2, w przypadku
zastosowania zerowej konwolucji uśredniającej. Efekt jednak zależy od
wielkości użytego kernela i jego wartości. Uśrednienia powinno to
jednak wygładzić.
Podczas rysowania linii stanowiących połączenia punktów 'zmniejszonej'
tablicy, użyty będzie algorytm Bresenhama.


Algorytm chcę zrealizować w C++, używając do wyświetlania SDL.

Problem :
1. Jak to zrobić szybciej ?
2. Jak uniknąć problemu zbyt wysokich wartości pochodnych ( zbyt
dużych skoków wartości kolejnych pikseli ) ?

Punkt 2 jest kluczowy, bo delta musi być wybrana 'mądrze'. Jeśli nie
będzie, zamiast jednej linii pojawi się cały szereg rwanych
fragmentów.

Dzięki za pomoc.