bartekltg <b...@g...com> napisał(a):

> W dniu 2012-02-19 23:34, M.M. pisze:
> > bartekltg<b...@g...com> napisał(a):
> >
> >> W dniu 2012-02-19 22:21, M.M. pisze:
> >>
> >>> Nigdy Ci sie nie zdarzylo ze kazde 15 minut zwloki powodowalo
> >>> jakies ryzyko? Mnie sie zdarzylo ze przedwczesnie zainstalowany
> >>> system uniemozliwil normalny powrot do domu 300 ludziom (i
> >>> nie tylko). Poziom wkurwienia klienta rosl wykladniczo, klient
> >>> znal 30 innych klientow i mogl smrodu narobic. Kazde 15 minut
> >>> przy usuwaniu usterki bylo na wage zlota. Jestes pewny ze jeden
> >>> programista tak samo podola jak para przy takim stresie?
> >>
> >> Super, ale to nie ten przykład:)
> >
> > Ten przyklad. Tam sobie sprzataczka nigdy nie poradzi sama. Tutaj sobie
> > programista nigdy nie poradzi sam bo klient zrezygnuej ze zlecenia i
> > firma padnie. No chyba ze bedze pracowal hobbystycznie bez wyplaty.
>
> Ale to odpowiada 'posprzątaj dom w terminie'.
> Nie ma żadnych 'fizycznych' niemożliwości,
> które uniemożliwiają wykonanie jakiegoś typu
> zadań (a noszenie fortepianu takim jest).
>
> To, ze zespół jest w stanie zrobić coś szybciej niż
> jedna osoba jest oczywiste i nie trzeba tu jakiś
> teorii o programowaniu w parach;)

Zgodze sie ze przyklad byl lekko przesadzony, ale podtrzymuje ze
ogolnie byl dobry. Para to nic innego jak dwuosobowy zespol -
nigdy temu nie zaprzeczalem. A czy trzeba teorie czy nie, to
nie wiem. Tak mi sie skojarzylo bo akurat w dwuosobowych
zespolach czesto pracowalem i dla mnie to nic innego jak para.

Pozdrawiam


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/