> ad 1. Szybkozmienne pole EM oddziaływuje z atomami ośrodka nawet powyżej
> ich częstotliwości rezonansowych (będących rzędu 10^16 Hz). Efektem tych
> oddziaływań jest np. deformacja impulsu EM rozchodzącego się w ośrodku.
> Jeśli ten impuls ma dostatecznie strome zbocza (a więc szerokie widmo
> częstotliwościowe), to efektem tej deformacji jest pojawienie się w sygnale
> EM tzw. prekursora Sommerfelda (drgania powyżej częstotliwości rezonansowej
> atomów), potem prekursora Brillouina i wreszcie sygnału głównego. Tu
> indukcja elektryczna D i natężenie pola elektrycznego E nie są ze sobą
> powiązane jedynie wspólczynnikiem proporcjonalności, jakim jest stała
> dielektryczna -- oba pola wiąże zależność całkowa. To w związku z Twoją
> wcześniejszą wypowiedzią o bezwładności dipoli (będących wynikiem
> wzajemnego przesunięcia jądra atomu i jego powłok elektronowych).
> ad 2 Na tę część odpowiedziałem w równoległym poście.
>
> I żeby nie było że się jedynie mymądrzam, odsyłam np. do książki J.D.
> Jackson, "Classical Electrodynamics", J. Wiley, 1975 (jest polskie
> tłumaczenie), a także do K.E. Oughstun i G.C Sherman, "Electromagnetic
> Pulse Propagation in Casual Dielectrics", vol.16, Springer, 1997.

Gwoli uzupełnienia 10^16 Hz czyli 10 mln Gigaherców czyli częstotliwości
nie występujące w elektronice. Obecnie elektronika kończy się na 100Ghz
i konia z rzędem temu kto potrafi wygenerować impulsy o tak szybkim
narastaniu. Owszem można to wykonać w laboratorium ale nie słabiutkim
telefonem działającym na 1,8GHz. Tak więc pole statyczne odpada ponieważ
nie jest falą EM i odpadają impulsy o gigantycznych prędkościach
narastania (ich pasmo ma harmoniczną porównywalną z rozmiarami atomu
więc może oddziaływać), dla telefonu to byłaby ok. dziesięcio milionowa
harmoniczna, pozostaje mit o szkodliwości.

JanuszR