W dniu środa, 7 lutego 2018 23:46:54 UTC+1 użytkownik Grzegorz Kurczyk napisał:
> W dniu 06.02.2018 o 08:53, Atlantis pisze:
> > Od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie pomysł nauczenia się przynajmniej
> > podstaw programowania układów FGPA, celem rozszerzenia repertuaru
> > możliwości, które mógłbym (na razie) wykorzystać w swoich amatorskich
> > projektach.
> >
>
> W styczniu 2016 był wątek Jak działa FPGA. Trochę tam pisałem.
> news://news.tpi.pl:119/n68f5k$qp2$1@node2.news.atman
.pl
>
> Przy nauce KONFIGUROWANIA układów CPLD/FPGA musisz się przestawić w
> sposobie myślenia. Nim zabrałem się za FPGA miałem duże doświadczenie w
> programowaniu CPU i uC (głównie assembler, C) i... wcale mi to nie
> pomagało, a wręcz przeciwnie. Podstaw uczyłem się z przykładów
> znalezionych w internecie, ale patrząc na kawałek kodu w Verilogu mózg
> interpretował mi kolejne linijki Veriloga jako kolejne rozkazy
> sekwencyjnie wykonywanego programu !!! :-/ Musiała mi się przestawić
> klepka aby w kodzie zacząć "widzieć" połaczone ze sobą przerzutniki,
> sumatory, liczniki synchroniczne, dekodery, multipleksery itp. Bo
> VHDL/Verilog to jest język opisu sprzętu, a nie język oprogramowania. W
> ogarnięciu tego wszystkiego bardzo mi pomogła dobra znajomość poczciwej
> serii układów TTL. W pewnym sensie traktuję FPGA jako wiaderko pełne
> TTL-i, duuuużą płytkę stykową i karton kabelków do krosowania ;-)
>

Dobrze napisane! Jako przykład można podać taką sekwencję w C:
a=1;
b=2;
c=a+b;
Wiadomo, że powyższe może dać zupełnie inny wynik, jeżeli pomieszamy kolejnościami
instrukcji np. tak:
c=a+b;
b=2;
a=1;
Tymczasem w języku opisu sprzętu owa kolejność zapisu nie ma żadnego znaczenia.