W dniu wtorek, 6 sierpnia 2019 10:55:05 UTC+2 użytkownik Maciej Sobczak napisał:

> > Jeżeli masz jakieś pytania na temat mojej osobowości, to lepiej zapytaj
>
> Nie da się. W tym zakresie nikt nie potrafi się sam zdiagnozować, muszę więc
polegać na swoich (subiektywnych) odczuciach.

Szczerze powiedziawszy, jeżeli idzie o poznawanie ludzi, to mamy cały arsenał środków
o wiele lepszych niż swoje subiektywne odczucia. Zresztą nawet to, w jaki sposób
chcemy kategoryzować ludzi, czy wręcz sam fakt, że w ogóle chcemy ich kategoryzować,
w większym stopniu świadczy o naszym własnym "kosmosie wewnętrznym", niż o tych
osobach.

Serio. Jeżeli masz jakieś wątpliwości co do moich motywacji, to nic nie stoi na
przeszkodzie, żeby przed wydaniem osądu zapytać. Z mojego doświadczenia odbiór tekstu
potrafi się drastycznie różnić od intencji autora (kiedyś rozmawiałem z kolegą na
czacie, i rozmowa poszła w takim kierunku, że prawie zaczęliśmy skakać sobie do
gardeł. Kiedy porozmawialiśmy na żywo, okazało się, że jest luz)

> > > Prosta sprawa - zmodyfikuj rozwiązanie w Mathematice tak, żeby koszt zamiany
elementu wynosił 2 a nie 1.
> >
> > Pytanie jest fair i odpowiedź (również fair) jest taka: sam sobie policz.
>
> OK, żeby nie było, że jestem nieuprzejmy, i dla własnej zabawy, zrobiłem mały
research w tej sprawie.
> Jest taka fajna funkcja:
>
> https://reference.wolfram.com/language/ref/SequenceA
lignment.html
>
> Ta funkcja rozpisuje różnice między sekwencjami, z czego można wyciągnąć
poszczególne operacje (usunięcie, wstawienie, zamiana). Jeżeli dobrze zrozumiałem
ćwiczenie, to rozwiązeniem może być takie coś:
>
> myDistance[s1_, s2_] := Total[
> Min[#] + Max[#] & /@
> Cases[SequenceAlignment[s1, s2], a_List :> StringLength /@ a]
> ]
>
> Pozwoliłem sobie użyć skróconych (idiomatycznych) zapisów na podstawowe operacje
mapowania i lambdy - skoro w innych językach są śmieszne znaczki, to ja też
skorzystam.

No właśnie, i to mi się nie podoba. Widziałem w swoim życiu już takie wynalazki, i
choć może przyspieszają nieznacznie samo pisanie, zdecydowanie utrudniają czytanie (i
komplikują reguły użycia języka)

Kiedyś napisałem w Schemie takie rozwiązanie:


[define [edit-distance a b]
[match `[,a ,b]
[`[,a []]
[length a]] ; insert all from a
[`[[] ,b]
[length b]] ; insert all from b
[`[[,a0 . ,a*] [,b0 . ,b*]]
[min [+ [edit-distance a* b] 1] ; delete a0
[+ [edit-distance a b*] 1] ; delete b0
[+ [edit-distance a* b*] ; replace or leave alone
[if [equal? a0 b0] 0 2]]]]]]

Co prawda trzeba sobie przyswoić specjalne znaczenie przecinków i apostrofów, ale
oprócz tego nie ma tu prawie nic oprócz nazywania i budowania/rozkładania struktur, a
jedyne funkcje biblioteczne użyte w kodzie to min, length, + i equal?.

Struktura kodu blisko odzwierciedla matematyczną definicję z Wikipedii. Jak się
zastosuje memoizację, to i szybkość działania tego programu nie jest tragiczna.

Pewnie w Mathematice można podobnie. Może nawet w jakimś sensie ładniej, bo nie
trzeba tych przecinków i apostrofów. Ale też nie trzeba się w definicji odwoływać do
tajemniczych funkcji, których zrozumienie samo w sobie jest wyzwaniem

[...]
> Czyli nadal nie wyszło jakoś dramatycznie dużo tego kodu, prawda?

Nie wyszło. Ale nadal wyszło mniej, niż powinno.

> Nadal jednak szukałbym gotowych implementacji tutaj (choćby po to, żeby skorzystać
z optymalizacji, które ktoś zrobił za mnie):
>
> https://reference.wolfram.com/language/guide/Distanc
eAndSimilarityMeasures.html
>
> I właśnie na tym polega użyteczność tego produktu.

Jeżeli jest użyteczny, to super. Ale mam nadzieję, że teraz lepiej rozumiesz moją
perspektywę i niechęć do środowisk programistycznych o zamkniętym kodzie.

Zresztą moim ideałem jest, żeby to kompilator szukał za mnie gotowych implementacji,
żebym mógł korzystać z gotowych optymalizacji, które ktoś zrobił za mnie.