W dniu 2014-04-29 23:05, bartekltg pisze:
> To niech tworzą system pozycyjny o podstawie 255,
> a liczba "FF" odpowiada spacji. Dla liczb większych
> niż 255^7 = 7e16 jest to sposób oszczędniejszy.
> Oczywiście liczbę bitów przeznaczonych na cyfrę
> można modyfikować, dobierając do potrzeb.

Może kodowanie arytmetyczne:
strumień bitów, kod końca liczby, kod zmiany znaku (zwykle po sobie mają
ten sam znak) oraz każda liczba (oprócz zera) będzie zaczynała się od
jedynki - można ja pominąć dodatkowo kod rzadko występującego zera.

0 i jedynka - prawdopodobieństwo 114/256
zero - 1/256
zmiana znaku - 4/256
znak końca liczby - 23/256

To by było optymalne zakodowanie: na jedną liczbę przypadało by prawie
równo 16 bitów,
tak więc liczba miała by 9.64 bita ale zakodowana za pomocą 11.25 bita,
do tego dochodziłby narzut w postaci 3.476 bita jako znacznik końca
liczby do każdej liczby, nie mówiąc o znacznikach zmiany znaku
To jest rozwiązanie optymalnie entropicznie, ale nie podoba mi się że
przy każdej liczbie niemal 3.5 bita musi być znacznika końca, w mojej
prostszej wersji liczby leciały bez znacznika bo każda liczba tyle samo
bitów, poza tym 16% narzut na same bity liczby bo prawdopodobieństwo
każdego bitu to 44% a nie 50%
Myślę że metoda entropiczna nie uwzględnia tego że w każdym obiekcie
rozkład długości liczb skupia się między 10 a 15 bitów a nie jest od 0
do nieskończoności.
A tak to optymalne zdaje się że jest gorsze od kodowania po maksymalnej
długości delty w elemencie.